 |
| Lobke Burgers | | Lobe Burgers is afgestudeerd aan de AKV te Den Bosch (2001).
Inde installatie “Wanderland” (welke te zien zal zijn op de Art-id)gebruikt Lobke blacklight, waardoor sommige delen van de installatieopgelicht worden en anderen bewust niet. Het geeft een liefdesverhaalweer van twee bijzondere ‘mensen’ die niet dichter tot elkaar kunnenkomen... “Licht is iets wat altijd terug komt in mijn werk." Lees meer >> Ikspeel graag met licht en donker. Soms is een bewegende projectie dehoofdrolspeler, soms geeft het hele beeld licht en dan weer is eendansende schaduw het middelpunt. De kleur en de sterkte van het lichtis ook erg belangrijk, net als in een schilderij.”
Voor meer informatie over Lobke en haar werken kun je kijken op http://www.lobkeburgers.nl/ en http://www.youtube.com/user/lobkeburgers
|
| |
| |
|
|
| Ton van Rijswijk | | Ton van Rijswijk is in 2007 afgestudeerd aan de HKU. Hij heeft zich daar ontwikkeld als 2d-animator. In zijn werk zijn het experiment en het gebruik van eigen muziek vaak belangrijke uitgangspunten. Met zijn animaties probeert hij tot de verbeelding sprekende verhalen te vertellen en nieuwe werelden te creëren waarin humor een belangrijke rol speelt. Tijdens de Art ID zal hij een projectie vertonen waarbij een met de hand getekend en geanimeed figuur een parcours aflegt. Lees meer >> Dit parcours bestaan uit onderdelen en obstakels van echte materialen die op een muur bevestigd zijn. De projectie sluit hier zodanig op aan dat de twee elementen een geheel vormen. Daarnaast wordt dit alles ondersteund door geluidseffecten en muziek. Ton zal zelf ook op de expositie aanwezig zijn en demonstreren hoe het animeren in zijn werk gaat.
Op de website http://www.happyeyeball.nl/ is meer te zien en te horen van zijn werk. |
| |
| |
|
|
| Liesbeth Bos | | Liesbeth maakt fragmentarische installaties die structuren blootleggen enactuele, maatschappij-inhoudelijke vragen stellen in een voortschrijdendezoektocht naar evenwicht. De menselijke maat is belangrijk in haar werk. “Samen” werken is altijd essentieel. Lees meer >> Steeds is verwondering over een alledaagsegebeurtenis het beginpunt van het beeldend proces van kunstenaar Liesbeth Bos.Ditmaal, in het Panta rei project, is een in gekleurde steigerdoek ingepaktgebouw het fragment waar het om draait. Het proces van verandering en hetpatroon van de beweging in de stad Den Haag staan centraal. Gebruikers van destad staan in dit kunstproject op een andere manier stil bij de veranderingendie voortdurend plaats vinden in hun leefomgeving. Het geeft een ingang om eensmet andere ogen naar eigen stads- en leefomgeving te kijken Elk fragment levert een reeks werken op en draagtbij aan het antwoord op de vragen: Wat doet dit object hier? Is het wat hetlijkt? Wat doet het met mij? En wat doet het met ons? Vluchtig gezien variatiesop een thema, maar elk volgend werk dringt dieper door in het wezen van dievraag, roept automatisch een volgende vraag op en probeert een antwoord tegeven. Liesbeth Bos is Beeldend Kunstenaar en Econoom. Zijgroeide op in Liberia. Zij studeerde Tuin- en Landschapsarchitectuur inWageningen en vervolgens Economie, waarin zij afstudeerde. In 2006 is zij afgestudeerd aan de KoninklijkeAcademie van Beeldende Kunsten in Den Haag; richting Beeldende Kunst. Zij woonten werkt in Den Haag. |
| |
| |
|
|
| Friederike Stohlmann | | Friederike Stohlmann is afgestudeert aan de Koninklijke Academie Beeldende Kunsten te Den Haag. "Mijn werk gaat vaak over de kleine details van de werkelijkheid. Voornamelijk de details die niet opvallen in het dagelijkse leven. Deze details probeer ik in video installaties aan de toeschouwer te laten zien." Lees meer >> "Vaak gebruik ik video’s ook als een soort metafoor voor iets wat mij in de wereld opvalt. Ik blijf staan en kijk, maar de rest van de wereld loopt door. Ik probeer de toeschouwer ook even te laten kijken. Ook het gebruik van kleur, soms heel kleurrijk, soms zwart-wit en het camerastandpunt zijn belangrijk voor mijn werk. Dat is altijd afhankelijk van wat ik zie en wil vertellen.
Tegenover, maar ook in, de details van het leven bestaat ook het ‘systeem’.
Het ‘systeem’ (wat vrijwel alles in onze samenleving omvat; maatschappij, leven, politiek) wordt bijna altijd eerder aangenomen dan ondervraagd. En juist dat wil ik in vraag stellen."
|
| |
| |
|
|
| Efrat Zehavi | | Efrat Zehavi is een beeldendekunstenares, geboren in Israël. In 2003 afgestudeerd aan de tweede faseopleiding aan de Willem de kooning Academie. Ze woont en werkt in Rotterdam sinds 2001. Efrat maakt ruimtelijke beelden, digitaal foto's en video's om theatraleinstallaties en performance te creëren. Op de Art-id voert Efrat de performance “Held voor een moment” uit: Lees meer >>
Ik zoek naar ‘helden van één moment’ Ik ben geïnteresseerd in de helden van alledag’. Daarom nodig ik je uit om je eigen ‘heldenverhaal’ te vertellen, Hoe heb je je angst momenten overwonen? Over de held die in jou schuil gaat wil ik graag horen.
Ik zal net zoals dat bij ‘grote helden’ gebeurd, een portret van je maken. Niet in brons of steen maar van kleurige modelklei, een tijdelijk en kwetsbaar materiaal dat niet voor de eeuwigheid kan worden bewaard. Van het resultaat maak ik een digitale foto. Onder de foto schrijf ik een citaat uit je heldenverhaal dat de meeste indruk heeft gemaakt op mij. Dit wordt de enig overblijvende documentatie van het beeld dat later vernietigt zal worden. Het digitale bestand van het beeld met het citaat, stuur ik aan je e-mailadres. Het is een bewijs van onze eenmalige ontmoeting. Website: www.efratsite.nl |
| |
| |
|
|
| Pain Station van Volker Morawe en Tilman Reiff | | PainStation is een even succesvol als controversieel kunstwerk waarbij de spelers van het computerspel 'Pong' pijn moeten doorstaan. Vooral jongeren vinden het bijzonder boeiend en daarnaast geeft het kunstwerk aanleiding tot een levendige discussie. Lees meer >> Volker Morawe en Tilman Reiff ontwikkelde de pijnstation tijdens hun opleiding aan de Media Academie in Keulen. Diverse exposities maakte duidelijk dat het concept van pijn toedienen tijdens een computerspel goed werkte en de spel installatie was al snel een groot succes, niet alleen binnen de media wereld. Tijdens de expositie “Design and the elastic mind" in het MoMa (Museum of Modern Art) te New York werd de installatie ook tentoongesteld maar onder de Amerikaanse wetgeving mocht het publiek er niet mee spelen. Op de Art ID tijdens de Arti´08 in Den Haag zal die beperking er niet zijn! |
| |
| |
|
|
| Thecla Jorna | | Thecla is aan de Hoge school voor de Kunsten in Utrecht opgeleid als grafischevormgever. Sinds haar afstuderen in 1998 richt zij zich op het maken vanautonoom werk. Haar werk bestaat onder andere uit foto-objectenen projecten. Zij onderzoekt op deze manier de grenzen van ruimte en tijden doorgrond zichzelf en de natuur hiermee. Lees meer >>
Thecla tracht het statische van het medium fotografie op te heffen en debeschouwer bewust te maken van de gelaagdheid van de werkelijkheid. In haarfotografie gebruik ze zo min mogelijk perspectief om tot de kracht van de vierelementen (aarde, vuur, water, lucht) te komen. Door deze manier vanfotograferen ontdekt ze de wereld op een universele manier. |
| |
| |
|
|
| Bea Jansen | | | In haar serie Een illusie van de stadsmens verbeeldt Beatrice Jansen het verlangen van de stadsmens om het gemis van de verdwijnende natuur te compenseren. De echte natuur maakt steeds meer plaats voor een kunstmatige: een zendmast die het uiterlijk van een boom heeft en een bos op behangpapier in een kamer. "De natuur verandert op deze manier in een consumptiebehoefte van de mens". Lees meer >> Het is de mens die bepaalt waar en hoe ze de 'natuur' kan inzetten en gebruiken. Beatrice Jansen studeerde dit jaar pas af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Desondanks heeft haar werk een duidelijk eigen handschrift waarin haar achtergrond als rekwisiteur voor films zichtbaar is. Beatrice is gevraagd haar werk op diverse tentoonstellingen te exposeren. |
| |
| |
|
|
| Rozemarijn Rischen | | Rozemarijn Rischen zit op het Erasmiaans Gymnasium te Rotterdam. ''Fel, overdreven en druk, dat is eigenlijk de kern van mijn werk. Muurschilderingen, posters, schilderijen, tassen, jurken, t-shirts, fietsen, potten en pannen zijn de vormen waarop mijn fantasie losgelaten wordt. Het eindresultaat is nooit gepland en ik begin dan ook zonder enig plan, in een opwelling, aan mijn projecten. Lees meer >>
Er zit dan ook geen tweeledigheid in mijn werk. Wat je ziet is wat je krijgt. Dingen die in mij opkomen en die ik tijdens het schilderen opvang vinden een plaats op het doek. Mijn doel is simpelweg mensen te vermaken en te laten lachen. Mijn instelling is vooral om er plezier in te hebben en ik hoop dan ook dat mijn werk dit uitstraalt.''
Op de Art Id gaat Rozemarijn een ruimte beschilderen en de bezoekende jongeren mogen meedoen...
|
| |
| |
|
|
| Elise Warmenhoven | | Mijn werk heeft als doel mensen bewust te maken van sterfelijkheid, vergankelijkheid en het individu. In mijn laatste serie aquarellen gebruik ik het doodshoofd als metafoor. De doodshoofden verwijzen naar het wezen. Het ik, dat op kan gaan in een massa maar ook alleen en afgezonderd kan zijn. Lees meer >>
Omdat het menselijke aspect hierin voor mij belangrijk is, probeer ik de doodshoofden iets levendigs te geven. Een oog dat kijkt, een glimlach of haar. Tevens symboliseert een doodshoofd sterfelijkheid en wordt geassocieerd met de dood.
Ik wil graag de toeschouwer op een andere manier naar de dood laten kijken. Dit door het wezen ik buiten het kader te plaatsen, dus buiten het lichaam om. Ik wil laten zien wat er daadwerkelijk schuil gaat achter de mens; een lege blik, verdriet, waanzin, een leugen, Maar ook gebruik ik bloemen in mijn werk: een metafoor voor vergankelijkheid. Naast mijn serie aquarellen wil ik een grote tekening maken met als onderwerp het individu. Een man die afhankelijk is van de zorg van zijn vrouw en daaronder lijdt.
|
| |
| |
|
|
| Koert van den Beukel | | | Koert gebruikt kunst om je zo dicht mogelijk in een nieuwe wereld mee te nemen, geïnspireerd door de pracht van verschillende culturen. Zijn visies gaan verder dan de herkenbare elementen van onze wereld. |
| |
| |
|
|
| Erik Tode | | | De werkelijke aard van de mens is gecamoufleerd. De manier waarop we onze mysteries verbergen, laat echter duidelijke sporen na. Soms komt een geheim naar voren als een onbedoelde uitspatting die we tevergeefs recht proberen te zetten. Deze verhouding heb ik ook met mijn schilderijen: ze ontstaan vanuit het gevecht tussen een voorbedacht beeld en de afbraak ervan. |
| |
| |
|
|
| Paul van der Donk | | | Onderwerp van de schilderijen lijken de voorwerpen die ongebruikt in de ruimte staan. Het eigenlijke onderwerp in het werk is afwezigheid en afwachten. De schilderijen hebben een sterk grafisch karakter door indeling in vlakken en lijnen. De grotere doeken lijken abstract door concentratie op een deel van het geschilderde voorwerp en het vergroten hiervan. Hierdoor is het voorwerp wel herkenbaar maar sons niet direct te benoemen. |
| |
| |
|
